Εισιτήρια για το Κάστρο των Μαυριτανών

Τελευταίο εισιτήριο και τελευταία είσοδος στις 17:30. Οι ώρες συχνά παρατείνονται μέχρι τις 20:00 κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά βεβαιωθείτε ότι θα ελέγξετε εκ των προτέρων αν σχεδιάζετε να πάτε αργότερα.

Η καλύτερη ώρα της ημέρας για επίσκεψη στο κάστρο είναι ακριβώς κατά την ώρα ανοίγματος. Το πρωί έχει τον πιο δροσερό καιρό στη Σίντρα όλο το χρόνο και, σε αντίθεση με άλλα ορόσημα στη Σίντρα, το Μαυριτανικό Κάστρο δεν έχει πολλά δέντρα και καταφύγια που θα σας σκιάζουν από τον ήλιο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής σας.

Από τη Λισαβόνα, ο πιο εύκολος τρόπος για να φτάσετε στη Σίντρα είναι με τρένο στη Γραμμή Σίντρα (CP), που αναχωρεί κάθε 30 λεπτά μέχρι τις 23:00 από τους σταθμούς Rossio, Oriente ή Entrecampos. Το ταξίδι διαρκεί περίπου 40 λεπτά.

Μόλις φτάσετε στον Σταθμό Σίντρα, έχετε μερικές επιλογές για να φτάσετε στο Μαυριτανικό Κάστρο.

Το Μαυριτανικό Κάστρο είναι εξαιρετικό για επισκέπτες με προβλήματα κινητικότητας για μερικούς λόγους:

• Μερικές θέσεις στάθμευσης για άτομα με αναπηρία βρίσκονται κοντά στην είσοδο.
• Είναι επίσης το μοναδικό από τα κύρια ορόσημα της Σίντρας που επιτρέπει σκύλους.
• Χειροκίνητα αναπηρικά αμαξίδια είναι διαθέσιμα στο ταμείο. Οι επισκέπτες μπορούν να νοικιάσουν ένα δωρεάν για 90 λεπτά χρήσης.
• Σχεδόν όλες οι περιοχές του κάστρου είναι προσβάσιμες σε αναπηρικά αμαξίδια. Οι περισσότερες πέτρινες σκάλες είναι εξοπλισμένες με ράμπες ή ανελκυστήρες αναπηρικών αμαξιδίων, και τα τείχη του κάστρου είναι προσβάσιμα με ανελκυστήρα. Χάρτες στο ταμείο προτείνουν μια συγκεκριμένη διαδρομή μέσα στο κάστρο για πλήρη αξιοποίηση των ανέσεων.
• Πολλές από τις επιφάνειες στον χώρο είναι απότομες ή ανώμαλες, αλλά το ταμείο δανείζει εξοπλισμό έλξης που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων για να πλοηγηθούν στο δύσκολο έδαφος.
• Το κατάστημα δώρων, το καφέ και οι τουαλέτες στο Μαυριτανικό Κάστρο είναι επίσης προσβάσιμα σε αναπηρικά αμαξίδια.

• Μείνετε σε σηματοδοτημένα μονοπάτια και επάλξεις – τα τμήματα του κάστρου που δεν έχουν ενισχυθεί είναι εύθραυστα.
• Κρατήστε τον θόρυβο χαμηλά στα παρατηρητήρια – μην ενοχλείτε τη γαλήνη του κάστρου.
• Σεβαστείτε τα ερείπια – μην αγγίζετε ή κάθεστε σε εύθραυστα τείχη.
• Να είστε υπομονετικοί στα σημεία συμφόρησης – τα τείχη χωράνε μόνο μονόδρομη κυκλοφορία σε ορισμένα σημεία. Περιμένετε τη σειρά σας αντί να σπρώχνετε.
• Ασφαλίστε τα υπάρχοντά σας – τα τείχη μπορεί να γίνουν πολύ ανεμώδη. Ασφαλίστε καπέλα, κασκόλ και ακόμα και τηλέφωνα ώστε να μην φύγουν από τις επάλξεις.

Περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στο Μαυριτανικό Κάστρο, η βόλτα κατά μήκος των εξωτερικών τειχών μοιάζει σαν να περπατάτε μέσα σε ένα μεσαιωνικό φανταστικό παραμύθι. Τα τείχη είναι τραχιά και ανώμαλα, με φτέρες και κισσό να ξεχύνονται από τις ρωγμές.

Κοιτάξτε μέσα σε αυτές τις στρογγυλές λακκούβες στο έδαφος και θα δείτε λείες, κυλινδρικές κοιλότητες σκαλισμένες στον βράχο και εξοπλισμένες με αρχαιοφανή πέτρινα δοχεία και εργαλεία. Τα σιλό είναι δροσερά και σκιεροί, υπενθυμίσεις για το πώς τα εφόδια φυλάσσονταν άλλοτε με ασφάλεια κάτω από τη γη.

Θα βγείτε από τον άνεμο και τη φωτεινότητα των επάλξεων και θα περάσετε μέσα από ένα γερό πέτρινο τόξο σε ένα ήσυχο, προστατευμένο εσωτερικό σε αυτή τη μικρή εκκλησία. Ούτε το εξωτερικό ούτε το εσωτερικό είναι πολυτελή, αλλά μοιάζει με άσυλο στο κέντρο του πολυσύχναστου κάστρου. Ο αέρας είναι δροσερός, θαμπός και ακίνητος, με μερικά πάνελ που εξηγούν την ιστορία της εκκλησίας.

Ακόμα περισσότερο από την παρακείμενη Εκκλησία, ο αέρας στον Τάφο και τη Χριστιανική Νεκρόπολη μοιάζει παχύς και υγρός. Ο κύριος λόγος είναι ότι ο εσωτερικός χώρος είναι γεμάτος χώμα και πράσινο που προσθέτουν περισσότερη υγρασία στο περιβάλλον.

Οι τάφοι και τα συνοδευτικά τους σήματα είναι απλά – χωρίς ψηλούς σταυρούς ή στολισμένα μνημεία, μόνο αμυδρά περιγράμματα στη γη και ένα μικρό πέτρωμα εδώ κι εκεί. Προσθέτουν ένα σοβαρό στρώμα στην επίσκεψη, υπενθύμιση ότι ο χώρος έγινε κάποτε όχι μόνο καταφύγιο, αλλά και τελευταίο τόπος ανάπαυσης.

sepavone/Depositphotos

Αυτή η πλατεία στο κέντρο του κάστρου είναι ένας ευπρόσδεκτος ανοιχτός χώρος μετά από όλες τις στενές σκάλες και περάσματα. Το δάπεδο είναι τραχύ, χαλικένιο και ανοιχτό στον ουρανό, και συχνά γεμάτο από άλλους επισκέπτες που ξεκουράζονται. Η πλατεία ήταν κάποτε εκεί που οι άνθρωποι συγκεντρώνονταν για ασφάλεια κατά τη διάρκεια επιθέσεων στις περιοχές γύρω από το κάστρο, και τώρα είναι το φυσικό σημείο παύσης του κάστρου.

Η Πόρτα της Προδοσίας χτίστηκε στο λιγότερο χρησιμοποιούμενο τμήμα των επάλξεων του κάστρου ως έσχατη διαφυγή προς τα έξω. Είναι μια διακριτική μαύρη ξύλινη πύλη που πολλοί επισκέπτες χάνουν, αλλά γνωρίζοντας τη βαριά ιστορία πίσω από αυτήν, γίνεται ένα συναρπαστικό ορόσημο.

Τα σκαλιά για πολλούς από τους πύργους του κάστρου και τα υψηλότερα παρατηρητήρια είναι απότομα, ανώμαλα και εκτεθειμένα στον άνεμο, αλλά το να φτάσετε στην κορυφή σάς ανταμείβει με τεράστια πανοράματα. Μερικά από τα καλύτερα παρατηρητήρια περιλαμβάνουν τα ψηλότερα μέρη των εξωτερικών τειχών.