Tickets voor het Kasteel van de Moren

Laatste ticket en laatste toegang om 17:30 uur. De uren worden tijdens de zomermaanden vaak verlengd tot 20:00 uur, maar zorg ervoor dat je dit vooraf controleert als je van plan bent later te gaan.

Het beste tijdstip van de dag om het kasteel te bezoeken is precies bij openingstijd. De ochtend heeft het koudste weer in Sintra het hele jaar door en, in tegenstelling tot andere bezienswaardigheden in Sintra, heeft het Moorse Kasteel niet veel bomen en schuilplaatsen die je tijdens je bezoek beschermen tegen de zon.

Vanuit Lissabon is de gemakkelijkste manier om Sintra te bereiken de trein op de Sintra Lijn (CP), die elke 30 minuten tot 23:00 uur vertrekt vanaf Rossio, Oriente of Entrecampos stations. De reis duurt ongeveer 40 minuten.

Eenmaal op het station van Sintra heb je een paar opties om het Moorse Kasteel te bereiken.

Het Moorse Kasteel is om een aantal redenen geweldig voor bezoekers met mobiliteitsproblemen:

• Er zijn een paar gehandicaptenparkeerplaatsen nabij de ingang.
• Het is ook de enige grote bezienswaardigheid van Sintra die honden toelaat.
• Handrolstoelen zijn beschikbaar bij de ticketkassa. Bezoekers kunnen er gratis een huren voor 90 minuten.
• Vrijwel alle gebieden van het kasteel zijn toegankelijk voor rolstoelen. De meeste stenen trappen zijn voorzien van hellingbanen of rolstoelliften, en de kasteelmuren zijn bereikbaar via een lift. Kaarten bij de ticketkassa suggereren een specifieke route door het kasteel om volledig gebruik te maken van de voorzieningen.
• Veel van de oppervlakten op het terrein zijn steil of ongelijk, maar de ticketbalie leent tractieapparatuur uit die rolstoelgebruikers kunnen gebruiken om het moeilijke terrein te navigeren.
• De cadeauwinkel, het café en de toiletten in het Moorse Kasteel zijn ook toegankelijk voor rolstoelen.

• Blijf op gemarkeerde paden en kantelen — de delen van het kasteel die niet zijn versterkt zijn kwetsbaar.
• Houd het geluid laag bij uitkijkpunten — verstoor de sereniteit van het kasteel niet.
• Respecteer de ruïnes — raak kwetsbare muren niet aan en ga er niet op zitten.
• Wees geduldig bij knelpunten — de muren passen maar eenrichtingsverkeer op sommige plekken; wacht op je beurt in plaats van er langs te drukken.
• Beveilig je bezittingen — de muren kunnen flink winderig worden; beveilig hoeden, sjaals en zelfs telefoons zodat ze niet van de kantelen waaien.

Meer dan waar ook in het Moorse Kasteel voelt het slenteren langs de buitenmuren als wandelen door een middeleeuws fantasieverhaal. De muren zijn ruw en ongelijk, met varens en klimop die door scheuren naar buiten komen.

Kijk in deze ronde kuilen in de grond en je ziet gladde, cilindrische holtes uitgehouwen in de rots en ingericht met antiek aandoende stenen bakjes en gereedschappen. De silo’s zijn koel en schaduwachtig, herinneringen aan hoe voorraden ooit veilig onder de aarde werden bewaard.

Je stapt uit de wind en helderheid van de kantelen en door een stevige stenen boog een stil, beschut interieur in bij deze kleine kerk. Noch het exterieur noch het interieur is weelderig, maar het voelt als een heiligdom in het midden van het drukke kasteel; de lucht is koel, gedimd en stil, met een paar panelen die de geschiedenis van de kerk uitleggen.

Nog meer dan bij de naastgelegen kerk voelt de lucht in de Tombe & Christelijke Necropolis dik en vochtig. De belangrijkste reden is dat het binnengebied vol grond en groen zit dat meer vocht aan de omgeving toevoegt.

De graven en bijbehorende markeringen zijn eenvoudig — geen hoge kruisen of sierlijke grafmonumenten, alleen vage contouren in de aarde en af en toe een kleine steen. Ze voegen een plechtige laag toe aan het bezoek, een herinnering dat de site ooit niet alleen een toevluchtsoord werd, maar een laatste rustplaats.

sepavone/Depositphotos

Dit plein in het midden van het kasteel is een welkome open ruimte na alle smalle trappen en doorgangen. De vloer is ruw, grindachtig en open naar de lucht, en vaak gevuld met andere bezoekers die een pauze nemen. Het plein was waar mensen zich ooit verzamelden voor veiligheid tijdens aanvallen op de omliggende gebieden van het kasteel, en nu is het het natuurlijke rustpunt van het kasteel.

De Deur van Verraad werd gebouwd in het minst gebruikte deel van de kasteelkantelen als een vluchtroute van laatste redmiddel naar buiten. Het is een bescheiden zwart houten poort dat veel bezoekers missen, maar het kennen van de zware geschiedenis erachter maakt het een spannend baken.

De treden naar veel van de torens en hoogste uitkijkpunten van het kasteel zijn steil, ongelijk en windblootgesteld, maar het bereiken van de top beloont je met enorme panorama’s. Enkele van de beste uitkijkpunten omvatten de hoogste delen van de buitenmuren.